Blogg · Færsla 1 · 2024 og 2025
Svona byrjaði þetta
Hvernig ég byrjaði aftur að forrita fyrir alvöru í fæðingarorlofi og hvers vegna fyrstu tilraunirnar með barnabók enduðu fyrst í skúffunni.
Birt
- 2022Ég byrja aftur að forrita í smáum stíl.
- Mars 2024Sonur minn fæðist.
- 2024Fæðingarorlof. Ég forrita aftur fyrir alvöru og hugmyndin kemur í fyrsta sinn.
- Jan. 2025Fyrsta frumgerðin af barnabók.
- Apríl 2025Önnur tilraun. Hún heitir þegar SagaLino.
- Des. 2025Bangsi með gleraugu lítur næstum alls staðar eins út.
- Sumar 2026Bagger Wuff.
2022: aftur smá kóði
Árið 2022 byrjaði ég aftur að forrita, fyrst í smáum stíl. Nokkur verkfæri fyrir vinnuna, nokkur skriftur. Með gervigreindartólunum gekk þetta allt í einu miklu hraðar en áður og mér fannst aftur virkilega gaman.
2024: fæðingarorlof
Í mars 2024 fæddist sonur minn og ég fór í fæðingarorlof. Hluta þess vorum við í Frakklandi.
Þá byrjaði ég að forrita fyrir alvöru, næstum á hverjum degi. Og þá kom mér í fyrsta sinn hugmyndin sem varð síðar að Sagalino.
Ég forritaði oftast þegar litli svaf. Stundum líka þegar hann svaf ekki.
Fyrsta sem ég smíðaði
Fyrsta verkefnið mitt var barnavakt. Yfir rúminu hékk myndavél og á nokkurra sekúndna fresti horfði gervigreind á myndina og skrifaði niður hvernig sonur minn lá. Þar stóð til dæmis „The baby is positioned on its back“, með klukkan hvað. Ég kallaði það „Baby Roll Live“.
Enginn þurfti á þessu að halda, hann lá bara þrjá metra frá mér. En þetta var í fyrsta sinn sem ég smíðaði sjálfur eitthvað með myndgervigreind og það virkaði strax fyrsta kvöldið.
Þá fann ég hvað gervigreindin gat lesið myndir vel. Eftir það vildi ég vita hvort hún gæti líka málað myndir þar sem barn þekkir sig. Skömmu síðar byrjaði ég við sama eldhúsborð á barnabók.
Janúar 2025: KidsBook Creator
Elsta útgáfan sem ég á enn er frá 3. janúar 2025. Þá vorum við aftur komin til Hamborgar. Hún hét „KidsBook Creator“, var öll á ensku og hafði fjögur skref: persóna, saga, atriði, forskoðun. Sagan kom frá textalíkani og myndirnar frá DALL·E 3.
Ég skrifaði fyrirmælin til gervigreindarinnar stöðugt upp á nýtt. Í einum þeirra stendur „maintaining exact same character design“. Hún fylgdi því sjaldan.
Sögurnar voru þegar nokkuð góðar. Með myndirnar var vandamál sem ég leysti lengi ekki: persónan leit öðruvísi út á hverri síðu. Stundum var barnið með rautt hár, stundum brúnt, og jakkinn var í öðrum lit í hvert sinn.
Apríl 2025: önnur tilraun
Í apríl reyndi ég aftur, núna sem alvöru vefforrit á þýsku. Það hét þegar SagaLino og hafði tólf skref frá titli til fullbúinnar bókar.
Þetta leit þegar út eins og bók, en svona prentaða hefði ég ekki látið neinn fá. Barnabók frá Sagalino lifir á því að barnið finni sig eða persónurnar sínar á hverri síðu. Ef einhver lítur allt í einu öðruvísi út á síðu fimm taka börn eftir því strax.
Desember 2025: bangsi með gleraugu
Um jólin tók ég gömlu síðuna fram aftur og smíðaði hana alveg upp á nýtt. Þá urðu til tvær prufubækur um lítinn bangsa sem lærir að nota koppinn. Í fyrsta sinn leit persónan næstum alls staðar eins út.
Ég hefði eiginlega getað haldið áfram þaðan. En þetta var fyrsti leikskólavetur okkar. Sonur minn kom heim með hverja einustu pest úr leikskólanum, ég fékk þær allar og lá ansi lengi í rúminu. Verkefnið fór aftur ofan í skúffu. Öðru hvoru prófaði ég nýtt myndlíkan og lokaði skúffunni svo aftur.
Í næstu færslu segi ég frá því hvers vegna barnabækur eiga svona mikið í mér. Hvernig skúffan opnaðist loksins sumarið 2026 kemur í færslunni þar á eftir.