Το βιβλίο «Ψάξε και βρες» ήρθε

Ως παιδί έψαχνα ώρες ολόκληρες σε τέτοια βιβλία. Μου άρεσε περισσότερο από όλα η αγορά και η φάρμα. Κάθε φορά που τα ξεφυλλίζεις βρίσκεις κάτι καινούργιο.

Τώρα μπορείς να ψάξεις μέσα σε ένα τέτοιο βιβλίο τον εαυτό σου, ή τη γιαγιά, ή τον δικό σου σκύλο, κάπου ανάμεσα σε πολλούς άλλους ανθρώπους.

Από τις 30 Οκτωβρίου υπάρχει το βιβλίο «Ψάξε και βρες». Τους ήρωες τους φτιάχνεις όπως στο εικονογραφημένο βιβλίο. Μπορεί να είναι το δικό σου παιδί, η οικογένεια, φίλοι, αλλά και ένα φανταστικό πλάσμα ή το αρκουδάκι του παιδιού. Μετά διαλέγεις τα μέρη και σε κάθε διπλή σελίδα οι ήρωες είναι κρυμμένοι κάπου.

Για τους ήρωες μπορείς να ανεβάσεις φωτογραφίες, και για τα μέρη επίσης. Για παράδειγμα από την παιδική χαρά στη γωνία ή από το εξοχικό των περσινών διακοπών. Τότε ψάχνεις ξανά στο βιβλίο τις δικές σου διακοπές και μέσα είναι όλη η οικογένεια. Νομίζω ότι είναι ένα πολύ όμορφο δώρο και διασκεδάζουν όλοι στο τραπέζι, τα μικρά όσο και ο παππούς.

Υποτίμησα πόσο δύσκολο είναι. Στο εικονογραφημένο βιβλίο ο ήρωας φαίνεται συνήθως μεγάλος. Στο βιβλίο «Ψάξε και βρες» είναι μικροσκοπικός, χωμένος ανάμεσα σε πολλούς άλλους ανθρώπους και πρέπει παρ' όλα αυτά να μοιάζει ίδιος σε κάθε διπλή σελίδα.

Σε αυτό προστίθεται το κρύψιμο. Μια τεχνητή νοημοσύνη εικόνων δεν ζωγραφίζει πάντα έναν ήρωα ακριβώς στο σημείο όπου τον θέλουμε. Όποιος όμως πατήσει στο βιβλίο «Δείξε μου τον παππού», θέλει να δει ακριβώς τον παππού. Πάνω σε αυτό κάθισα πολλά βράδια.

Επιπλέον, μια τέτοια διπλή σελίδα είναι για την εκτύπωση τεράστια. Χρειάζεται πολλαπλάσια pixel από μια κανονική σελίδα βιβλίου, ώστε να είναι καθαροί και οι μικροσκοπικοί ήρωες στην άκρη. Αυτό κοστίζει πολύ υπολογιστικό χρόνο. Γι' αυτό το ζωγράφισμα ενός ολόκληρου βιβλίου «Ψάξε και βρες» κρατάει αισθητά περισσότερο από ένα εικονογραφημένο βιβλίο και κάθε σελίδα ελέγχεται μετά ακόμα μία φορά.

Δεν έχω τελειώσει ακόμα. Οι ήρωες πρέπει να μοιάζουν ακόμα περισσότερο με τη φωτογραφία και να χωράνε περισσότεροι ήρωες σε μια σελίδα. Με το πρώτο βιβλίο «Ψάξε και βρες» ήρθε αμέσως και η πρώτη επιθυμία: μια οικογένεια ήθελε να βρίσκονται πραγματικά όλοι σε κάθε σελίδα. Αυτό γίνεται πια.

Τα περισσότερα τα κάνω το βράδυ, όταν κοιμάται ο γιος μου, συχνά μέχρι αργά τη νύχτα. Τότε κοιτάζω διπλές σελίδες και ψάχνω κι εγώ.