Wyszukiwanka (wimmelbuch) już jest

Jako dziecko godzinami szukałem w wyszukiwankach. Najbardziej lubiłem rynek i gospodarstwo. Przy każdym przeglądaniu znajduje się coś nowego.

Teraz w takiej książce można szukać siebie, albo babci, albo własnego psa, gdzieś między wieloma innymi ludźmi.

Od 30 października jest wyszukiwanka. Postacie tworzy się tak samo jak w książce obrazkowej. Może to być własne dziecko, rodzina, przyjaciele, ale też wymyślone stworzenie albo pluszak. Potem wybiera się miejsca i na każdej rozkładówce postacie są gdzieś ukryte.

Do postaci można wgrać zdjęcia, do miejsc też. Na przykład z placu zabaw za rogiem albo z domku na wakacjach. Potem w książce szuka się jeszcze raz własnych wakacji i cała rodzina w nich siedzi. Moim zdaniem to naprawdę piękny prezent i wszyscy przy stole dobrze się przy nim bawią, mali tak samo jak dziadek.

Nie doceniłem, jakie to trudne. W książce obrazkowej postać zwykle widać dużą. W wyszukiwance jest malutka, siedzi między wieloma innymi ludźmi i mimo to musi na każdej rozkładówce wyglądać tak samo.

Do tego dochodzi chowanie. AI do obrazów nie zawsze maluje postać dokładnie w tym miejscu, w którym chcemy. A kto w książce stuknie w „Pokaż mi dziadka”, chce też zobaczyć właśnie dziadka. Przesiedziałem nad tym wiele wieczorów.

Poza tym taka rozkładówka jest do druku ogromna. Potrzebuje wielokrotności pikseli zwykłej strony książki, żeby także małe postacie przy brzegu były ostre. To kosztuje dużo czasu obliczeniowego. Namalowanie całej wyszukiwanki trwa więc wyraźnie dłużej niż książki obrazkowej, a każda strona jest potem jeszcze raz sprawdzana.

Jeszcze z tym nie skończyłem. Postacie mają być jeszcze bardziej podobne do zdjęcia i na jedną stronę ma się zmieścić więcej postaci. Z pierwszą wyszukiwanką przyszło od razu pierwsze życzenie: pewna rodzina chciała, żeby naprawdę wszyscy dało się znaleźć na każdej stronie. To już działa.

Większość robię wieczorami, kiedy mój syn śpi, często do późna w nocy. Oglądam wtedy rozkładówki i sam szukam.