Blog · Bericht 1 · 2024 en 2025
Hoe het begon
Hoe ik in mijn ouderschapsverlof weer echt ging programmeren en waarom de eerste pogingen met een kinderboek eerst in de la verdwenen.
Gepubliceerd op

- 2022Ik begin weer op kleine schaal te programmeren.
- Maart 2024Mijn zoon wordt geboren.
- 2024Ouderschapsverlof. Ik programmeer weer echt, en het idee komt voor het eerst.
- Jan. 2025Het eerste prototype van een kinderboek.
- April 2025De tweede poging. Hij heet al SagaLino.
- Dec. 2025Een teddybeer met bril ziet er bijna overal hetzelfde uit.
- Zomer 2026Bagger Wuff.
2022: weer een beetje code
In 2022 ben ik weer gaan programmeren, eerst op kleine schaal. Een paar hulpmiddelen voor mijn werk, een paar scripts. Met de AI-tools ging dat ineens veel sneller dan vroeger, en ik vond het weer echt leuk.
2024: ouderschapsverlof
In maart 2024 werd mijn zoon geboren en had ik ouderschapsverlof. Een deel daarvan hebben we in Frankrijk doorgebracht.
In die tijd ben ik echt gaan programmeren, bijna elke dag. En toen kwam voor het eerst het idee waaruit later Sagalino is ontstaan.

Ik programmeerde meestal als de kleine sliep. Soms ook als hij niet sliep.
Het eerste wat ik gebouwd heb
Mijn eerste project was een babyfoon. Boven het bed hing een camera, en om de paar seconden keek een AI naar het beeld en schreef op hoe mijn zoon er op dat moment bij lag. Dan stond er bijvoorbeeld “The baby is positioned on its back”, met de tijd erbij. Ik noemde het “Baby Roll Live”.
Niemand had het nodig, hij lag gewoon drie meter naast me. Maar het was de eerste keer dat ik zelf iets met beeld-AI bouwde, en het draaide al de eerste avond.

Daarbij merkte ik hoe goed de AI beelden kon lezen. Daarna wilde ik weten of ze ook beelden kon schilderen waarin een kind zichzelf herkent. Kort daarna begon ik aan dezelfde keukentafel aan een kinderboek.

Januari 2025: de KidsBook Creator
De oudste versie die ik nog heb is van 3 januari 2025. We waren toen alweer terug in Hamburg. Hij heette “KidsBook Creator”, was helemaal in het Engels en had vier stappen: personage, verhaal, scènes, voorbeeld. Het verhaal kwam van een tekstmodel, de afbeeldingen van DALL·E 3.

De opdrachten aan de AI heb ik voortdurend herschreven. In een ervan staat “maintaining exact same character design”. De AI hield zich er zelden aan.

De verhalen waren al best goed. Bij de afbeeldingen kreeg ik één probleem lange tijd niet opgelost: het personage zag er op elke pagina anders uit. De ene keer had het kind rood haar, de andere keer bruin, en het jasje had telkens een andere kleur.

April 2025: de tweede poging
In april heb ik het nog een keer geprobeerd, nu als echte web-app in het Duits. Hij heette al SagaLino en had twaalf stappen van de titel tot het afgewerkte boek.


Het zag er al uit als een boek, maar zo gedrukt had ik het aan niemand willen geven. Een kinderboek van Sagalino leeft ervan dat het kind de personages of zichzelf op elke pagina terugvindt. Als iemand op pagina vijf ineens anders eruitziet, merken kinderen dat meteen.
December 2025: een teddybeer met bril
Rond kerst heb ik de oude site weer tevoorschijn gehaald en helemaal verbouwd. Daarbij zijn twee testboeken ontstaan over een kleine teddybeer die leert op het potje te gaan. Voor het eerst zag het personage er bijna overal hetzelfde uit.

Eigenlijk had ik daar kunnen doorgaan. Maar het was onze eerste winter op de crèche. Mijn zoon bracht elke infectie van de crèche mee, ik kreeg ze allemaal en lag behoorlijk lang in bed. Het project ging weer de la in. Af en toe probeerde ik een nieuw beeldmodel uit en deed de la daarna weer dicht.
In het volgende bericht gaat het erom waarom kinderboeken me eigenlijk zo bezighouden. Hoe de la in de zomer van 2026 definitief openging, komt in het bericht daarna.
Volgende: Wortelkinderen, zelfgemaakte spellen en scenario's