Mum boya ve yağlı pastelle kişiye özel çocuk kitabı

Bu tarzı anlamak için malzemeye bakmak yardımcı olur, çünkü birbirine akraba iki malzeme sık karıştırılır.

Mum boya, pigmentin saf bir mum bağlayıcıda, çoğunlukla parafinde toplanmasıyla oluşur ve yağ içermez. Fiksatif olmadan kâğıtta durur ve başka hiçbir çizim malzemesinde olmayan bir özelliği vardır: mum suyu iter. Mumlu çizimin üzerine suluboya sürdüğünüzde boyanın mumlu yerlerden kaydığını görürsünüz. Bu yönteme mum rezervi denir ve çocukların kendi başlarına hemen anladığı az sayıdaki etkiden biridir.

Yağlı pastel, yani yağlı pastel boya, mum ile kurumayan bir yağın karışımını bağlayıcı olarak taşır. Daha kremsidir, daha iyi örter, üst üste sürülüp ezilebilir ve hiçbir zaman tamamen kurumaz. Oslo’daki MUNCH Müzesi’nin sanatçı boyaları koleksiyonu üzerine yapılan bir analiz bu farkı kimyasal olarak doğruladı: yağlı pastellerde bal mumunun yanında kanıtlanabilir biçimde trigliseritler de bulunur.

Burada bir boşluğu açıkça söylemek gerekir. Saf mum boya için resimli kitaplarda bir eser, bir yıl ve bir kaynakla desteklenebilecek kanonik bir ad yoktur. Yağlı pastel ise iyi belgelenmiştir ve oradan yol Chris Van Allsburg’a çıkar. University of Minnesota Libraries, 1995 tarihli Bad Day at Riverbend kitabını açıkça yağlı pastel olarak gösterir. 1985 tarihli The Polar Express için American Library Association’ın Caldecott Madalyası gerekçesi de yağlı pasteli anar, başka kaynaklar ise renkli pastel kalemlerden söz eder. Bu sayfa iki bilgiyi de olduğu gibi aktarır ve birincil kaynağı olmayan hiçbir şeyi kesin diye sunmaz.