Sagalino

Çizim stili

Çin mürekkebi stilinde kişisel çocuk kitabı

Su, mürekkep, fırça ve emici kâğıt: Bu az sayıdaki araçtan Çin’de, fırça darbesinin hem motif hem de el yazısı olduğu bir resim doğdu. Bu stildeki resimler, bu gelenekten esinlenen günümüz çocuk kitabı aktarımlarıdır.

Hikâyenin tamamını ücretsiz okuyunTüm kitapta tek stilE-kitap 5,00 €

Örnek görsel, Çin mürekkebi stili
Özgür fırça darbeleri, yumuşak renk geçişleri ve bolca boş alan: havadar ve içten
Kökeni

Su, mürekkep ve fırçanın el yazısı

Shuimo, sözcük anlamıyla “su ve mürekkep” demektir. Arkasında tek bir okul yoktur; çok farklı yönleri olan, yüzyıllara yayılan bir gelenek vardır: özenle kurulmuş manzaralar kadar hızlı, güçlü biçimde kısaltılmış fırça işi de. “Çin mürekkebi”nden söz eden herkes bu yüzden hep basitleştirir. Bu sayfa üç ayrı çağdan üç ressam sayıyor ve resimlerimizin neye yaslandığını anlatıyor.

Malzeme çabuk anlatılır. Mürekkep, is ve tutkaldan sert bir çubuk halinde biçimlendirilir. Resim yapmak için az suyla mürekkep taşında ezilir; taş aynı zamanda sıvı mürekkebin deposudur. Su miktarı tonu belirler: Daha fazla su daha açık tonlar, daha az su daha derin bir siyah verir. Bunlara fırça ve kâğıt eklenir; mürekkep çubuğu ve mürekkep taşıyla birlikte bilginin çalışma odasının “Dört Hazinesi” sayılırlar. Tek bir darbenin içinde de geçişler doğar, çünkü ıslak fırça mürekkebi uca doğru inceltir.

Çin’de resim ve yazı el ele gelişti ve araçlarını paylaşır. Uzmanlar fırça darbesinden ressamın karakterini ve duruşunu okur. Bu en belirgin biçimde Yuan döneminde (1279-1368) görülür: Moğol fethinden sonra önde gelen birçok bilgin devlet hizmetinden çekildi, şiir yazdı ve resim yaptı. Bir resmi kaligrafi gibi kişinin ifadesi saydılar ve çoğu zaman dizeleri resmin üzerine yazdılar. Şiir, kaligrafi ve resim, bilgin kültürünün “Üç Yetkinliği” sayılırdı.

Song döneminde (960-1279) Guo Xi saray ressamı olarak çalıştı. 1072 tarihli Early Spring resmi, bulutlarla sarılı görkemli bir dağı doku darbelerinden kurar. Yuan döneminde Ni Zan (1301-1374), açık tonlardan, kuru fırçadan ve az sayıda motiften kurulu, boş yüzeyin de konuştuğu manzaralar çizdi. Boşluğu resim pratikte de kullandı: Su ve kar çoğu zaman yüzeyi boyasız bırakıp yalnızca çevresini işleyerek resmedilir.

Qi Baishi (1864-1957) 20. yüzyılı temsil eder. Bir çiftçi ailesinden gelen sanatçı karidesleri, sukabaklarını, kurbağaları ve köy yaşamının araç gereçlerini az sayıda hızlı darbeyle çizdi. Resimlerimiz bundan tek tek özellikleri alır: ton basamakları, kuru ve ıslak fırça izleri, su ve sis olarak boş kâğıt. Günümüz çocuk kitabına serbest bir aktarımdır ve bu resmin taklidi sayılmaz. Yazı işaretleri ve mühürler buna dahil değildir.

Stili şekillendirenler

Stilin arkasındaki isimler

  • Guo Xi

    Early Spring, asma rulo, ipek üzerine mürekkep ve hafif renkler, National Palace Museum Taipei, 1072

    İmparator Shenzong döneminde saray ressamı. En ünlü resmi, kıvrılmış bulutları andıran doku darbelerinden anıtsal bir manzara kurar.

  • Ni Zan

    The Rongxi Studio, National Palace Museum Taipei

    Yuan döneminin ressamı (1301-1374), açık mürekkep tonları, kuru fırça kullanımı ve sakin, geniş resim mekânlarıyla tanınır. Sonraki kuşaklar onun tarzında resim yaptı.

  • Qi Baishi

    Gourds, asma rulo, kâğıt üzerine mürekkep ve renkler

    20. yüzyılın ressamı (1864-1957), az sayıda fırça darbesiyle ve açık ile koyu mürekkebin oyunuyla yetindi. Fırça kullanımı kaligrafiden ve mühür oymacılığından büyüdü.

En belirgin özellikleri

Çin mürekkebi nasıl tanınır

  • Ağaç gövdelerinin derin siyahından sisteki solgun bir nefese kadar pek çok ton basamağında mürekkep.
  • Yumuşakça yayılan, ıslak kenarların yanında, örneğin gövdelerde ve kayalarda, kırık, kuru fırça izleri.
  • Su, sis ve uzaklık olarak oyuna katılan boyasız kâğıt: Nehir büyük ölçüde boş yüzeyden oluşur.
  • Renk yalnızca tutumlu, sonbahar yaprağı, güneş ve tilkide olduğu gibi, cıvadan kırmızısı ve aşı boyası tonlarında birkaç yarı saydam dokunuş.
  • Küçük ve kısa kurulmuş figürler ve hayvanlar; en koyu kütleler ağaçlarda ve kayalarda yer alır, yüzlerde değil.
Kime yakışır

Çin mürekkebi hangi hikâyelere yakışır

Bu stil sakin, atmosferik hikâyeleri taşır: ormanda bir yürüyüş, sabah sisinde bir nehir, mevsimler boyunca bir yolculuk, su kıyısında alacakaranlık. Boş alan ruh haline yer açar ve figürler küçük kalabilir.

İnce mimiğe, giysi ayrıntılarına ya da çok sayıda küçük nesneye dayanan hikâyeler için daha az uygundur. Figürler az sayıda çizgiyle oluştuğu için tanınmayı saç biçimi ile rengi, silüet ve tipik bir özellik taşır.

Bu stildeki resimler günümüz çocuk kitabı yorumları olarak kalır: anlatıcı biçimde boyanmış çocuklar ve hayvanlar, sıcak, tutumlu renk, su ve mürekkep resminden esinli. “Yaklaşık dört yaşından itibaren” önerisi editoryal bir değerlendirmedir, çünkü resimler dikkatle bakmaya çağırır.

Sorular

Bilmekte fayda var

Çin mürekkebi, “Mürekkep ve suluboya”dan nasıl ayrılır?

[Mürekkep ve suluboya](stiller/murekkep-ve-suluboya) Avrupa kalem çizimini anlatır: Önce kalemle ince bir çizgi gelir, üzerine renk eklenir. Çin mürekkebi ise fırçayla ve ezilmiş mürekkeple, pek çok ton basamağında çalışır. Tek tek darbe biçimi ve el yazısını taşır; boyasız kâğıt su ya da sis olarak resmin parçasıdır.

Bu gerçek Çin resmi mi?

Resimler, bir çocuk kitabına günümüz aktarımıdır. Su ve mürekkep resminden esinlenir, ama yalnızca tek tek özelliklerini alır. Geleneğin kendisi pek çok okulu ve yüzyılı kapsar; yazı işaretleri ya da mühürler çizmiyoruz.

Neden bu kadar çok kâğıt boş kalıyor?

Bu gelenekte boş alan resme aittir. Su, sis, uzaklık ya da kar çoğu zaman yüzeyin boyasız bırakılıp yalnızca çevresinin işlenmesiyle oluşur. Resimlerimizde boş kâğıt aynı görevi üstlenir.

Yalnızca birkaç çizgiden oluşan figürler tanınır mı?

Her figürü saç biçimi ve rengi, silüet ve bir özellik üzerinden tanınır tutuyoruz. Yüzler açık ve sakin kalır, koyu mürekkep ağaçlara ve kayalara aittir.

Stil bütün kitapta aynı kalır mı?

Evet. 14 çift sayfanın tamamı seçtiğiniz stilde hazırlanır, kapak ve kahraman portresi de dahil.

Kaynaklar
  1. 1.National Palace Museum Taipei: Early Spring, Guo Xi, 1072. (İngilizce)Dayanak: 1072 tarihli resim, ipek üzerine mürekkep ve hafif renklerle yapılmış bir asma ruloyu; Guo Xi, İmparator Shenzong (1068-1085) döneminde saray ressamıydı ve dağ yamaçları için doku darbeleri kullandı.
  2. 2.National Palace Museum Taipei: The Rongxi Studio, Ni Zan. (İngilizce)Dayanak: Ni Zan’ın resmi “bir nehir, iki kıyı” kompozisyonuyla, açık mürekkep tonlarıyla ve dolu ile boş yüzeyin değişimiyle çalışır.
  3. 3.National Palace Museum Taipei: Museum Paintings and Their Labels (Ni Zan, Shen Zhou, Wen Zhengming). (İngilizce)Dayanak: Ni Zan 1301-1374 arasında yaşadı ve Qing dönemine kadar sonraki ressamlar manzaraları onun tarzında çizdi.
  4. 4.Asian Art Museum San Francisco: Brushstrokes, Styles and Techniques of Chinese Painting (ders materyali, 1995). (İngilizce)Dayanak: Resim ve yazı araçları paylaşır; Yuan bilginleri resmi kişinin ifadesi olarak yaptı; Ni Zan soluk mürekkep ve kuru fırça için; boyasız yüzeyle su ve kar; Qi Baishi’nin Gourds eseri.
  5. 5.Smithsonian National Museum of Asian Art: Four Treasures of a Scholar's Studio. (İngilizce)Dayanak: İs ve tutkaldan mürekkep çubuğu, mürekkep taşında suyla ezilir; su miktarı mürekkebin ne kadar açık ya da koyu olacağını belirler.
  6. 6.Smithsonian National Museum of Asian Art: Painting with Words, Gentleman Artists of the Ming Dynasty. (İngilizce)Dayanak: Şiir, kaligrafi ve resim, bilgin kültürünün “Üç Yetkinliği” sayılır.
  7. 7.Hong Kong Museum of Art, hükümet basın bildirisi (24.08.2006): Likeness and Unlikeness, Qi Baishi. (İngilizce)Dayanak: Qi Baishi (1864-1957) bir çiftçi ailesinden geliyordu ve karidesleri ve köy yaşamının diğer motiflerini az sayıda fırça darbesiyle çizdi.
  8. 8.Museum of Fine Arts Boston: Qi Baishi, Inspiration in Ink (2025). (İngilizce)Dayanak: Qi’nin dışavurumcu fırça kullanımı kaligrafiye ve mühür oymacılığına dayanır; resimleri biçim tutumluluğuyla seçilir.
  9. 9.Wikipedia: Ink wash painting. (İngilizce)Dayanak: Shuimo (水墨画) sözcük anlamıyla “su ve mürekkep” demektir; bu resim Song döneminden (960-1279) itibaren gelişti.