Książka dla dziecka w świecie Tingatinga

Malarstwo Tingatinga to nowoczesna szkoła sztuki z własną historią. Sięga do Edwarda Saidiego Tingatingi, który zaczął malować pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku w Dar es Salaam. Pracował na kwadratowych tablicach mocnymi kolorami i pokazywał przede wszystkim zwierzęta, ale także ludzi. Jego sukces się rozniósł i młodzi malarze zaczęli się do niego przyłączać. Tak powstała szkoła, której środek znalazł się wkrótce w Msasani, wsi pod Dar es Salaam.

Malowano lakierem rowerowym, błyszczącą farbą emaliową, na płytach pilśniowych. Materiał nadaje obrazom kryjące, jaskrawe powierzchnie. Do tego dochodzą wyraźne kontury i wzory wewnątrz form: kropki, paski, zawijasy. To, że farba wygląda niemal jak lakier, należy do wyglądu.

Tingatinga zmarł w 1972 roku, szkoła przetrwała. Smithsonian Libraries podsumowują książkę Yvesa Goscinnego o tym malarstwie tak: założyciel zaczął w 1970 roku kształcić pięciu uczniów, mianowicie Simona George’a Mpatę, Tedo, Ajabę, Lindę i Adeusiego. To pierwsze pokolenie wykształciło drugie, a ciasny krąg wokół założyciela się otworzył. Według podsumowania sprzedaż i marketing przejęła kooperatywa, a malarstwo stało się bardziej zróżnicowane.

Zmienił się przy tym także styl. Własne obrazy Tingatingi były uporządkowane i pokazywały najczęściej pojedyncze zwierzę. Późniejsi malarze wypełniali wolną powierzchnię roślinami i kolejnymi zwierzętami, a w nowszych czasach doszły sceny miejskie i obrazy opowiadające. Nasz gęsto wypełniony, mocno wzorzysty wygląd odpowiada dlatego raczej późniejszym pokoleniom malarzy niż wczesnym, oszczędnym tablicom założyciela.

Nasze obrazy są dzisiejszą adaptacją do książki dla dzieci i swobodnie przenoszą elementy tej tradycji: mocne kontury, kryjące kolory, wzory. Dziecko nad leśną rzeką na naszym przykładowym obrazie i postacie z twojej książki należą do tego swobodnego przeniesienia. Nie pochodzą z samego malarstwa Tingatinga.